Η ρομποτική στον αυτισμό

Το 1998 ξεκίνησε το Aurora πρότζεκτ από την Kerstin Dautenhahn και μελετά τη χρήση των ρομπότ ως μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν εκπαιδευτικά και θεραπευτικά εργαλεία στα παιδιά με αυτισμό, Dautenhahn (1999), Dautenhah & Werry, (2004). Έκτοτε, ένας μεγάλος αριθμός διδακτορικών και μεταδιδακτορικών φοιτητών, έχουν συμβάλλει σε αυτή την έρευνα.

Σκοπός των ερευνητών είναι να βοηθήσουν τα παιδιά με αυτισμό να αναπτύξουν την επικοινωνία τους, τις δεξιότητες κοινωνικής αλληλεπίδρασης καθώς και δεξιότητες όπως η μίμηση, η ικανότητα διάκρισης αιτίου- αποτελέσματος, η αναγνώριση συναισθηματικών εκφράσεων και χειρονομιών και η ανάπτυξη της απτής αλληλεπίδρασης, στοιχεία που απαιτούνται για την επικοινωνία μεταξύ δύο ανθρώπων. Ως προς τη μεθοδολογία του πρότζεκτ, η έρευνα έχει προχωρήσει σε μελέτες περίπτωσης, καθώς και μεγάλης διάρκειας αξιολογήσεις σε μικρές ομάδες παιδιών με αυτισμό. Η έρευνα λαμβάνει μία προσέγγιση που είναι αυστηρά στραμμένη προς το παιδί και με ταυτόχρονη υποστηρικτική τεχνολογία. Οι ερευνητές δεν πραγματοποιούν μία έρευνα στοχευμένη στον αυτισμό, αλλά προσπαθούν να βοηθήσουν και να υποστηρίξουν τα παιδιά με αυτισμό στην επικοινωνία τους με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Για το λόγο αυτό, πολλές φορές κρίνεται απαραίτητη και η συνεργασία τους με ψυχολόγους. Έτσι, από τη μία πλευρά, αναπτύσσουν νέα ρομποτική τεχνολογία και λογισμικό που πρέπει να μάθει και να υιοθετήσει το ρομπότ κατά τη διάρκεια των προσπαθειών και από την άλλη πλευρά, ερευνούν και αναπτύσσουν νέες μεθόδους, μεθοδολογίες και σενάρια για παιχνίδια με τη βοήθεια των ρομπότ για τη θεραπεία των παιδιών με ειδικές ανάγκες και ιδιαιτέρως των παιδιών με αυτισμό.

Το περίπλοκο φυσικό περιβάλλον και η κοινωνική αλληλεπίδραση, γενικά, έχουν ως συνέπεια, το παιδί με αυτισμό να απομονώνεται σε έναν δικό του, προσωπικό κόσμο. Τα παιδιά αυτά νιώθουν πιο άνετα όταν παίζουν επαναλαμβανόμενα παιχνίδια με απλή μορφή και όταν είναι μόνα. Αυτό το περιβάλλον όμως ίσως να μην είναι ιδανικό για την ορθή ανάπτυξή τους. Η χρήση μιας ρομποτικής πλατφόρμας είναι μια προσπάθεια για να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα σε ένα σταθερό, προβλέψιμο και ασφαλές περιβάλλον που προσφέρει ένα απλό παιχνίδι και στον περίπλοκο και απρόβλεπτο κόσμο της ανθρώπινης επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης. Η απρόβλεπτη συμπεριφορά των ανθρώπων μπορεί να φαίνεται απειλητική σε ένα παιδί με αυτισμό. Η χρήση των ρομπότ προσφέρει ένα απλοποιημένο περιβάλλον και μπορεί να διευκολύνει τη σταδιακή αύξηση της αλληλεπίδρασης με γνώμονα πάντα τις ατομικές ανάγκες και ικανότητες του κάθε παιδιού. Τα κυριότερα ρομπότ που έχουν χρησιμοποιηθεί στο Aurora πρότζεκτ έως σήμερα είναι ο Kaspar, ο Iromec, η Robota, ο Pekee, ο Mel και ο Aibo.

Φωτογραφία από noratheone από το Pixabay